Is het schuurprobleem echt zó groot?


Door Genaud Molin

Met de geslachtsdelen tegen elkaar aanwrijven op de maat van de muziek. Schuren heet het. Een dans die volgens het artikel “Schuren is leuk, maar er zijn grenzen”, (NRC Handelsblad, 10 december) van auteur Andreas Kouwenhoven zeer populair is op tienerfeestjes. In de maand december publiceerden uiteenlopende media, waaronder De Telegraaf, NRC Handelsblad, het AD en RTL 4, over schuren. Waar komt de media-aandacht voor de seksuele dans ineens vandaan? 

Oorsprong

Kouwenhoven las een berichtje op ad.nl over schuren en dacht: “Dit is wel interessant.” Waarom er zoveel over geschreven is de afgelopen weken weet Kouwenhoven ook niet: “Het kan gek lopen met zo’n onderwerp.” Hij las op de AD-site (Tieners mogen niet meer ‘schuren’ in disco, 22 november) dat meisjes op een feestavond in discotheek Alcazar, klaagden over jongens die hen seksueel zouden betasten. Die passage neemt hij over in zijn verhaal. Discotheek Alcazar in Puttershoek is niet te spreken over de vele publicaties. Een medewerkster die niet met haar naam op dit weblog wil verschijnen vertelt het volgende: ‘We zijn de afgelopen weken platgebeld door journalisten. Van de Telegraaf tot RTL 4, iedereen stond voor de deur. Het verhaal is al zo oud. Ik weet niet waarom er opeens zoveel media-aandacht voor is.” 

Tienerdiscotheek
Kouwenhoven noemt Alcazar in zijn verhaal een tienerdiscotheek. Daarover zegt de medewerkster van Alcazar het volgende. “Alcazar bestaat niet meer. De discotheek is failliet gegaan. Nieuwe eigenaren hebben onder dezelfde naam een doorstart gemaakt. Alcazar is nu een locatie die afgehuurd kan worden voor feesten, een partycentrum. Slechts enkele keren per jaar wordt de zaal afgehuurd voor tienerfeesten. Raar dus dat we in de meeste artikelen tienerdiscotheek worden genoemd.”

Condoom
De journalist neemt een passage uit het AD-artikel over. Daarin vertelt de eigenaar Leen Streefkerk van Alcazar dat hij na de tienerfeestjes vaak lege condoomautomaten aantrof. Jongens zouden volgens hem condooms omdoen om vervolgens tegen meisjes aan te schuren net zolang totdat ze klaarkomen in het condoom. De link tussen de lege condoomautomaten en schuren is gemaakt, maar of er wat van waar is blijft onduidelijk. Niemand heeft waargenomen dat een jongen daadwerkelijk een condoom voor schuren gebruikte. De medewerkster van discotheek Alcazar laat het volgende weten: “Het condoomverhaal is al oud en ook aangezet door de media. Behoorlijk uit z’n verband getrokken dus. Een jaar geleden wilde een redacteur van De Dordtenaar (AD, red) een artikel schrijven over dansen. Toen is waarschijnlijk iets over condooms gezegd, maar niet in deze context. Waarom dit nu opeens weer wordt opgerakeld is mij een raadsel.” De redacteur verontschuldigt zich voor het feit dat hij de juistheid van de passage niet nagetrokken heeft bij de discotheek. Wel voegt hij er het volgende aan toe: “Voor Alcazar is dit natuurlijk geen goede publiciteit. Het is dus ook in hun voordeel om het schuurprobleem te bagatelliseren. Ik heb met verschillende discotheken gebeld en in elke discotheek wordt er geschuurd. “De discotheekeigenaren en ik kunnen het woord ‘probleem’ verschillend interpreteren.”

Scholieren
Kouwenhoven wilde in zijn artikel ook reacties van scholieren verwerken. Daarvoor ging hij naar de Christelijke Scholengemeenschap Calvijn. Bij de vmbo-afdeling zocht hij naar scholieren die antwoord wilden geven op zijn vragen. “Op een schoolplein zag ik drie meiden zitten op een bankje, die heb ik toen aangesproken.” In het verhaal schrijft hij het volgende: “De meisjes dragen strakke spijkerbroeken, Uggs en grote, ronde oorbellen. Ze hebben oogschaduw op.” Deze uiterlijke kenmerken passen in het beeld dat bestaat over meisjes die uitbundiger en bewuster van hun uiterlijk door het leven gaan dan leeftijdsgenootjes. Grote kans dus dat Kouwenhoven bij deze vmbo-leerlingen aan het goede adres is om zijn verhaal te versterken. Ze doen inderdaad aan schuren en ze vinden het niet altijd fijn: ,,Ik kreeg een stijve in mijn kont”, zegt Marilyn. ,,Ik ook!”, roept Isabel. ,,Het deed best wel pijn. Maar ja, de jongens willen het graag.” De NRC Handelsbladjournalist reageert als volgt: “Ik selecteer op basis van wat interessant is voor mijn verhaal. Dat moet je als journalist doen.” Ook laat hij jongens aan het woord. Ook zij spreken het verhaal geenszins tegen: “Joey (14) en Abdelilah (13) gaan iedere maand naar de disco Brothers in Bunnik. Ze hebben al tientallen malen geschuurd. Met wildvreemde meisjes. Hoe dat gaat? ‘Je ziet een meisje dansen en gaat achter haar staan’, vertelt Abdelilah droogjes. ‘Toch vinden beide jongens het ‘niet nodig’ om eerst te praten voordat ze beginnen. Abdelilah: ‘Waarom komt een meisje naar de disco? Om te dansen, te schuren en te tongen. Wat doet ze daar anders?’”

Deskundigen
Verder gaat de auteur te raden bij deskundigen waaronder een seksuoloog. De seksuoloog zegt het volgende over schuren: “Jongens voelen zich door hun vrienden uitgedaagd hun mannelijkheid te bewijzen. Het schuren met een meisje lijkt daar een bewijs van.” De bovenstaande reactie van de jongens sluit hier naadloos op aan.

Tevreden
Kouwenhoven is tevreden met zijn verhaal in het NRC Handelsblad. “Ik heb er goede reacties op gehad, voornamelijk van ouders. Ze zien het artikel als een handvat om seksuele kwesties aan de orde te stellen.”

Conclusie
De discotheken en de auteur spreken elkaar enigszins tegen. Waar Alcazar de problemen bagatelliseert, vergroot het NRC Handelsblad ze juist. Het schuurprobleem is volgens Alcazar een oud probleem, maar de auteur stelt dat er nog steeds geschuurd wordt in de discotheken. Kouwenhoven heeft voornamelijk informatie geselecteerd die het schuurprobleem onderschrijft. Informatie die het verhaal zou nuanceren ontbreekt. Op het gebied van zorgvuldigheid heeft de auteur een steekje laten vallen. De passage over de lege condoomautomaten had geverifieerd moeten worden. Wel heeft hij verschillende mensen gesproken om het verhaal meer diepgang te geven. Het blijft een raadsel waar de media-aandacht voor schuren ineens vandaan komt. Er zijn immers geen cijfers die onderbouwen dat het probleem groter wordt. Het lijkt erop dat de media het verhaal door elkaar na te praten groter hebben gemaakt dan dat het daadwerkelijk is.


Advertisements

1 reactie

Opgeslagen onder NRC Handelsblad, Uncategorized

Een Reactie op “Is het schuurprobleem echt zó groot?

  1. Janssen

    hoezo zou dit “”schuren”” een “”oud”” probleem zijn?? Ik heb er nooit eerder over gehoord noch gemerkt. Het is gewoon sexuele intimidatie van meisjes door jongens. T/m geweld blijkbaar. Dát is wel een “”oud”” probleem.Groepsdruk onder pubers zorgt voor vreemde situaties. Dat disco’s, scholen en ouders hier geen halt toeroepen is ook erg apart. Blijkbaar zijn onze waarden tav sexualiteit totaal zoek. Misschien vinden ouderen het opwindend dat hun jongeren hún fantasieen uitleven..? Onze maatschappij is erg versexualiseerd. En daar werkt iedereen aan mee. Door alles toe te laten. Jonge meisjes zijn zoals al eeuwen daar de dupe van. Ook dát vindt men acceptabel lijkt het. Ouders wordt wakker!
    Júllie zijn ook verantwoordelijk! Of vind je het normaal dat je dochter tot sexobject verlaagd wordt..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s